Ned602

Van onze razende reporter ter plaatse, Ward van der Torren!

Het is nu zaterdagavond, een aantal schepen van de mini-transat zijn al aangekomen. Ook de eerste serie-boten liggen in de haven van Salvador de Bahia. Robert, echter, moet nog een stukje varen, volgens de laatste update van de organisatie nog zo’n 150 zeemijl.  We hoopten dat Robert vandaag (Zaterdag) zou finishen, omdat dat waarschijnlijk het mooiste verjaardagscadeau is wat hij hier kan krijgen.

Omdat Kim, de zoon van Robert, hier de afgelopen week is geweest, met andere familie, om zijn vader op te wachten, leek het erop dat hij weer terug naar Nederland zou moeten gaan zonder zijn vader gezien te hebben.
Gelukkig hebben we een ander cadeau voor Robert gevondenwas daar een oplossing: het huren van een klein vliegtuigje en dan, op basis van de gegevens van de transat-organisatie, eigen interpretatie van de wind een koers uitzetten, daar naar toe vliegen en maar hopen dat Robert hetzelfde denkt als wij en hem dan laten weten dat wij aan hem denken…

Om een uur of 1 koos het vliegtuigje het luchtruim met aan boord Jaap (neef van Robert), Daan en Tom (zonen van Jaap), Kim en ondergetekende. In de gps werd de geschatte positie ingevoerd en anderhalf uur later waren we daar. Maar hoe we ook keken, helaas niets dan zee. Heel veel zee.

Toen maar naar de laatste bekende positie van Robert gevlogen, misschien dat we hem ondertussen tegen zouden komen. Wederom, helaas…Geen Robert.

Na nog een aantal keren heen en weer gevlogen te hebben, en de piloot op ons verzoek (nog) lager ging vliegen spotten we een bootje. Zou dat Robert zijn? De spanning in het vliegtuigje steeg. Maar helaas, na een aantal rondjes om de boot gecirkeld te hebben konden we vaststellen dat het weliswaar een mini-transat boot was, zelfs nog een Serie-boot, maar het had een witte romp, en die van Robert is blauw. Iedereen teleurgesteld, maar vol goede moed want waar er één zit… En dat klopte na verder gezocht te hebben vonden we niet veel later een tweede bootje. Maar na er 2 keer omheen gecirkeld te zijn bleek ook deze boot niet de NED602 te zijn. De teleurstelling was groot. Maar met nog meer goede moed gingen we verder zoeken. De piloten waren vol goede wil en holpen heel erg mee. Gelukkig vloog de automatische-piloot!

Maar na een aantal keren heen en weer gevlogen te zijn, begon de moed ons behoorlijk in de schoenen te zinken. Het zou toch niet gebeuren dat Kim helemaal naar Brazilie is gekomen en weer moet vertrekken zonder iets van zijn vader te hebben gezien?

Maar toen, met nog maar een paar minuten te gaan voordat we weer op de terugweg moesten werd er iets gespot. Zou dat dan Robert wèl zijn? Eén rondje erboven bracht de uitslag: een Blauwe romp, met NED602 in het zeil. We hebben Robert gevonden! Het gelatene van enkele minuten eerder was nu volledig verdwenen, enthousiamse en adrenaline stegen tot record hoogte. Zeker toen de piloot op ongeveer 100 meter hoogte een aantal malen om Robert cirkelde om zo Robert van onze aanwezigheid op de hoogte te stellen en wij foto’s en video konden maken.

Helaas moesten we hierna alweer vlug terug naar het vliegveld van Salvador de Bahia, want de tank begon nu toch echt wel leger te raken. Iedereen was tevreden in het vliegtuigje, we hebben Robert gevonden als een speld in een hooiberg! Sterker nog, we hebben 3 spelden gevonden.

Nadat we geland zijn op het kleine vliegveldje zijn Jaap, Daan, Tom en Kim naar het grote vliegveld gegaan om met een voldaan gevoel  in te checken voor hun vlucht terug naar Nederland.