I have a dream………

Afbeelding 285

De woorden die dr. Martin Luther King (MLK) op 28 augustus 1963 in zijn speech uitsprak om door te blijven gaan op het pad naar gelijkheid voor iedereen in overeenstemming met de Amerikaanse Grondwet en Onafhankelijkheidsverklaring.

Sinds jaren heb ik ook een droom…zij het een van een totaal andere orde, om deel te nemen aan het Mini-Transat circuit. Dit zijn die kleine, zeewaardige zeiljachten die zo ontzettend hard gaan en meestal solo gevaren worden.

In 2008 heb ik de knoop doorgehakt en een weinig gebruikte POGO2, de 602, overgenomen.

In het jaar dat de Verenigde Staten de droom van MLK vorm geven door voor het eerst een (half) zwarte president te kiezen, hoop ik dat ook mijn droom werkelijkheid wordt: deelname aan de Transat 2009 La Rochelle – Salvador de Bahia / 2010 Frans Guyana.

Op de eerste werkdag van Barack Obama en vlak na Martin Luther King dag in  de VS, is deze site openbaar gemaakt. De eerste dag sinds 8 jaar dat de VS het pad van polariseren verlaten en het pad van samenbrengen kiezen.

Ook het samenbrengen van schip en schipper tot een eenheid is de noodzakelijke voorwaarde om slecht weer te trotseren en in het wedstrijdveld goed te presteren. Zonder samenbrengen, geen succes. Zeilen is een uitzonderlijke metafoor van het leven.

De Race
Het doel van de Transat 6.50 is glashelder: vaar in een zeilboot van maximaal 6,5 meter solo van Frankrijk naar Brazilië. Wie daar het eerste over de streep vaart, heeft gewonnen. De eerste Transat werd gevaren in 1977. Franse autoriteiten verklaarden de deelnemers voor gek. Ze vreesden dat geen enkele solozeiler de race zou overleven. De start werd daarom ook verboden. Tot op de dag van vandaag wordt de Transat in zeilkringen vaak aangeduid als ‘De Verboden Race’. Uiteindelijk werd de start destijds verplaatst naar het Engelse Plymouth. Van de 23 boten die daar het avontuur begonnen, haalden 19 de finish.

De mystiek die rond de race hangt, werkte aanstekelijk op grote namen in de zeilwereld. Helden als Michel Desjoyeaux, Ellen McArthur en Yves Parlier, maar ook een Sebestian Josse legden er de basis voor hun verdere carrière. Voor een professioneel oceaanzeiler is een CV zonder deelname aan de Transat inmiddels ondenkbaar.

De Serie klasse
Deelnemers kunnen kiezen uit twee klassen: serie of proto. Gaan ze voor de serieklasse, dan varen ze in bijna identieke boten. Doorgaans vult de serieklasse ongeveer 60% van het wedstrijdveld. De overige deelnemers varen in de protoklasse met meer extreme mogelijkheden.

Alle boten zijn stuk voor stuk speciaal ontworpen voor de race. De ontwerpcriteria zijn beperkt tot een paar basisregels. Zo liggen de lengte en breedte van de romp vast, maar het zeiloppervlak en de zeilvoering zijn bijvoorbeeld zelf in te vullen. Zodoende is de Transat 6.50 voor ontwerpers de ideale ’speeltuin’. Ze stellen het humeur van de oceaan en het begrip van Moeder Natuur op de proef met spectaculaire, gewaagde technieken en ontwerpen. Zaken als waterballast, carbonfiber en zwenkkielen; de Transat zeilers staken er de oceaan mee over voordat ‘de grote jongens’ er de zee mee opdurfden.

Kwalificatie mijlen
Om de Transat 650 te mogen racen moet je aan nogal wat eisen voldoen. Zowel boot als schipper. Een daarvan is het varen van kwalificatie mijlen in door Classe Mini aangemerkte races. Ieder schipper, in Frankrijk “Coureur” genoemd, moet met de boot waar hij/zij de Transat mee wil varen, 1000 mijl solo een parcours gevaren hebben en 2000 mijl in races, waarvan 500 mijl non-stop. Vervolgens is er een beperkt aantal startplaatsen. Dus al heb je voldoende mijlen, dan is het niet zeker dat je mee kan varen.

De Mini Transat race is zondag 13 september 2009 gestart!

kuip