Ned602

Met een SMS-je  aan Robert  met “We zijn al geland” stond ik op Zaterdagavond  8 Oktober  een half uur eerder dan verwacht  op de luchthaven van de hoofdstad Funchal van Madeira. De landingsbaan aan zee is zo’n beetje het enige horizontale vlak op het eiland en de vliegtuigen, althans de piloten, laten een staaltje vakmanschap zien met een landing na het scheren boven het water oppervlak.  De tropische temperaturen waren ’s avonds nog goed voelbaar en je wordt dus meteen door die heerlijke warmte omgeven. Robert kwam me met een taxi ophalen, die ons rechtstreeks naar het Transat feest bracht. Ik viel dus met mijn  neus in de boter en andere plaatselijke heerlijkheden, die geserveerd werden bij het buffet ter gelegenheid van de prijsuitreiking van de eerste etappe van de race. Net zoals 2 jaar geleden vond dit festijn plaats in de Club Naval van Funchal, dit keer alles buiten aan lange tafels en niet binnen zoals in 2009 toen de regen met bakken uit de hemel viel!

We zetten ons aan tafel met een groep Fransen van één van de begeleidingsboten, met wie Robert eerder die week een gezellig avondje had doorgebracht.  Het feest werd opgeluisterd door optredens van een folkloristische dansgroep in typisch Madeira kostuum.  Met  alle inmiddels overgekomen familieleden van de” coureurs” zal het aantal gasten toch wel rond de 200 zijn geweest. Een paar dagen eerder, op woensdag  5 Oktober, was Robert in Funchal gearriveerd, maar niet zonder enkele hindernissen. Met de haven in zicht sloeg de 602 bijna nog op de rotsen in een zone vlak onder de kust waar hij in een windstilte terecht kwam. Een bliksem actie van het laten zakken van alle zeilen heeft man en Mini voor erger behoed. Ook eerder op zee heeft een engel boven het duo gehangen, toen een fatale aanvaring met een vissersboot ternauwernood kon worden voorkomen door net op tijd bij te sturen toen de vissers bijna te laat in het zicht kwamen onder de genua door.  Met slechts een kleine schampschade is de boot er goed vanaf gekomen en bleef de bemanning ongedeerd.

Door de warmte was het slapen in een hotelkamer zonder airconditioning een lastig verhaal, en slechts gedeeltelijk op te vangen door een fan overuren te laten draaien. In de dagen die volgden hebben we ons gestort op klussen en klusjes ter voorbereiding van de start van de tweede etappe op 13 Oktober. Naast kleine reparaties van electronica aan boord bestonden deze uit:  uitzoeken van de proviand, plastificeren van benodigde papieren, verhuizen naar betere hotelkamer, methanol kopen, batterijen opladen,  ruim 80 liter water inslaan en overgieten in jerrycans, zitcomfort buiten aan de reling enigszins vergroten,  stevig bord maken voor het zittend bestuderen van de kaart, interview met journalist van de Waterkampioen, briefing voor alle schippers, onderling gefilosofeer over de te verwachten weersomstandigheden onderweg……….…….om maar een greep uit het drukke bestaan daar te doen.

Gelukkig bleek er toch nog ruimte om met een huurauto het eiland te verkennen, iets dat 2 jaar geleden aan Roberts  neus voorbij was gegaan door grotere schade-reparaties.  Met een globale kaart van het eiland trokken we op dinsdagmiddag door de bergen richting de noord-west kant van het eiland naar Porto Moniz en Sao Vicente.  Halverwege reden we in een dunne mist door de eucalyptusbossen, die een heerlijke geur verspreidden. Voorbij de hoogvlakte van Paul da Serra, ongeveer op 1500 meter, bevond zich een prachtige laurierboom in de rust en stilte van het berglandschap. Een uitermate geschikte plek en  moment voor een  sailor’s sleep! Hieruit ontwaakt leek ineens het hele Transat gebeuren héél  ver weg en was Robert’s animo voor de 2^e etappe even wat verminderd. Wat slaap al niet kan doen om even wat afstand te nemen. In Porto Moniz viel het natuurlijke zwembad, ontworpen tussen de rotsen, te bewonderen. Omdat we de auto woensdagmiddag weer moesten inleveren, werd op woensdagochtend nog een tochtje naar de oostkant van het eiland gemaakt. Ter voorbereiding op de race te water werd deze rit alvast in de race-mode te land uitgevoerd. In een bergachtige omgeving is het hangen in de lus dan je enige houvast. Maar laat ik niet vergeten te zeggen dat de noordoost kant en vooral de kant van Santana ongekend mooi is. Verleidelijk voor een tweede huis zou je kunnen zeggen. Wat wel opvalt is dat voor de eilandbewoners er weinig horizontale stukken terrein zijn.  Overal terrasbouw.

Van de restaurantjes in de buurt van de jachthaven was weer dezelfde als 2 jaar geleden favoriet met nog steeds dezelfdemensen en dezelfde leuke sfeer. Ook andere Minizeilers waren hier altijd  te vinden.  De lokale gerechten zijn er  lekker en niet duur met veel verse vis op de kaart zoals de Espada. Toch ging er niets boven een freeze dried  Mountain House diner aan boord van de 602. Geen bestelling die lang op zich laat wachten, nee, binnen 20 seconden kookt op de Jetboil brander het benodigde water waarmee het dinerzakje naar keuze wordt gevuld. Vervolgens roeren,  10  minuten  wachten en uit het zakje eten met een spork (spoon en fork in één voor het gemak). Een en ander werd nog smakelijker door over de haven onvervalste  Fadomuziek uit de CD speler aan boord te laten klinken. Vanuit de kuip  keken we uit op het met lichtjes schitterende Funchal dat een heel eind tegen de bergen op is gebouwd.  Aldus was ik een ervaring rijker over het eten aan boord, maar dan in zeer rustig (vaar)water.  Op de ochtend van de start van de 2^e etappe,  Donderdag 13 Oktober,  was overal een rustige spanning voelbaar. Overal in de haven activiteiten rondom de laatste klusjes, support van familie en elkaar een “behouden vaart” wensen, o.a. ook de andere Nederlandse deelnemers Lucas, Ysbrand en Christa. Sommigen erkenden zenuwachtig te zijn. Rondom het middaguur werden alle Mini’s met dinghy’s  achtereenvolgens de haven uit getrokken naar de open zee. Uit luidsprekers galmde opzwepende Samba muziek om alvast in Braziliaanse sferen te komen. Voor degenen die getuigen wilden  zijn van het startschot om 13.30 uur en een eindje met de vloot wilden meevaren scheepten families van de zeilers en andere betrokkenen van het hoofdstuk “support” om 13.00 uur in op een catamaran van het bedrijf “Sea the Best”.  Bij het ronden van de laatste boei, vlak vóórdat het echte ruime sop werd gekozen, zwaaide Robert vanuit een prachtige positie in de richting van zijn publiek! Het was stralend weer met een rustige wind, ideaal voor de start. Bij terugkomst in de haven een kale aanblik bij de steigers zonder al die kleurrijke Mini’s  met Transat vlaggetjes en de continue activiteiten van de afgelopen dagen. Leden van de organisatie zetten zich na de stress van het vertrek afgemat achter een drankje.

Omdat ik de volgende dag pas ’s middags zou vetrekken was er gelegenheid om op Vrijdagochtend nog een wandeltocht te maken langs de Levada’ s, de irrigatiekanalen die over het hele eiland lopen met een totale lengte van ongeveer 3000 kilometer. De gids van de groep, die bestond uit Engelsen en onze oosterburen, was sterk in steeds terugkerende grappen (dat krijg je waarschijnlijk als je vaak met groepen op stap bent…) en in uitleg over de uitbundige bloemen-en plantengroei  op het eiland. Hoeveel knopen ik heb gelopen in die 4 uur durende tocht? Te verwaarlozen in het licht van wat de Mini zeehelden voor maxi uitdaging zijn aangegaan om die duizenden mijlen te bevechten tot aan de overkant. Want spannend is het en blijft het ook nog even, gezien  de acties van “le Néerlandais,  fringant jeune homme”  van  57 lentes jong……………………………….

Meer foto’s in deze gallery

Eveline (zus van Robert)

Today Robert Rosen Jacobson celebrates his 57th birthday on his mighty racer NED602 somewhere between Africa and Brazil. He is doing well in the top ten of the Series class, but much will depend on interpretation of weather forecasts and luck the next days. The fleet is in the doldrums, a.k.a. the Intertropical Convergence Zone, a low-pressure area around the equator where the prevailing winds are calm. As the remaining wind is from the south now, progress is agonisingly slow. Or as Samuel Taylor Coleridge (1772 – 1834) noted in the

Rhyme of the Ancient Mariner:

All in a hot and copper sky,
The bloody Sun, at noon,
Right up above the mast did stand,
No bigger than the Moon.
Day after day, day after day,
We stuck, nor breath nor motion;
As idle as a painted ship
Upon a painted ocean.

After the good start of the second leg in the Transat, Robert made quite a dramatic move to the west on sunday night. His position in the fleet dropped from 10th to 25th place overnight, 48 nm behind the leader. The next night however his move proved to be brilliant: he has climbed to 5th place on wednesday at app. 14 nm behind the leader! At this moment he is passing the Cape Verde Islands in the leading pack of the Series class.

More on the Transat Tracking Site, where the positions are updated at least three times a day.
Article on Nauticlink site (Dutch)

Robert had a great start in the second leg to Brasil: after 24 hours he is in 4th place. 

Photos by (c) Ruud Kattenberg 
Speed is high, course is straight to the finish, only 2915 nm away…

from the official Transat site:

FAQ… Robert Rosen Jacobson, 21st Serie – 602 NED 602

12.10.11 – 16:25
Your best memory of the first stage?
When I sneaked south from the high pressure’s bubble off the coast of La Rochelle rewarded with a seventh place.

Your worst memory?

Being completely stopped for 20 hours in the dark night, in the fog, in the middle of a training area for submarines.

Your main concern for the second stage?

After the Doldrums when the southeast trade winds is not yet open and the sea is sometimes rough.

Robert’s southerly course at the start of the race hasn’t worked out in the long term: sailing in 7th place the first day he went down to the 32nd position near Cap Finisterre. After rounding the cape he climbed gradually to 19th at 100 nautical miles before the finish in Funchal, Madeira where he is expected tomorrow afternoon.

The tracking site of the Transat organisation has published the positions of the fleet. Positions and rankings are published daily at 08:00, 12:00  and 18:00.

Robert is doing fine in the middle of the leading pack in 13th position. Winds are light, so utmost concentration and alertness is essential.

Update: at noon of the first race day Robert moved up to 7th place!
Update from a supporting vessel at 9:25 UT:
“3.7 knots true wind speed @ 55°. Blue sky, beautiful sea, swell 1m.”

18 hours before the start of the Mini Transat Robert Rosen Jacobson and his NED602 are ready. All official tests are passed. Mandatory extra buoyancy has been added. Many briefings are attended.

“Coureurs”, assistants, family, friends, handymen and lots of schoolchildren with life jackets flock the docks and make a great atmosphere on the race pontoon.

The race will start Sunday September 25 at 17h17 local time in La Rochelle. NED602 will leave the dock a couple of hours earlier. As this is Robert’s second Transat he feels less frantic than two years ago. His worries concern the difficult meteorological conditions expected in the first leg to Madeira: light conditions, the uncertain position of a trough in Biscay and headwinds after rounding Cap Finisterre.

As all the boats have trackers you can follow the race on the internet (link will be available after the start) or sail the race in a virtual regatta on your PC.

Competitors are not allowed to communicate during the race, so we will not be able to give you any direct information from Robert until he finishes the first leg in Madeira.

Robert: we all wish you good luck and a save and fast passage!

I can not believe it.     And if I believe it it is not true.       And if it is true, it is not because it just can not be. 

Jean-Marc Allaire, competitor, friend, member of same sailing club and training mate died at sea most probably early monday morning September 12, near Cap Ferret.

An extraordinary sympathic and friendly Mini Transat 650 competitor.

A friend with a keen, sensitive feeling for the boat.

Life seems to stop here. There seems suddenly no meaning in now…, in today….in than…..

Jean-Marc is faster then I am, now and in the Sables-Acores-Sables 2010.

Transat 2011 not competing against Jean-Marc. Competition without him is incomprehensible.

Robert

more on site Charente Maritime